Kampania #szefieszanuj – jakich wniosków dostarczyła debata?

Panele dyskusyjne: różne perspektywy

Podczas 3 paneli dyskusyjnych z udziałem zaproszonych gości, zaprezentowano różne stanowiska na temat aktualnej sytuacji pracowników biurowych, roli tego zawodu oraz przyszłość Sekretarek i Asystentek w firmach.

Pierwszy panel debaty prezentował perspektywę pracowników. Poprowadziłam go z udziałem Joanny Cur i Karoliny Żebrowskiej. Przyjrzałyśmy się w nim częstym stereotypom, robiąc to z perspektywy samych zainteresowanych, prezentując jednocześnie ich realne, codzienne problemy. Pojawiły się też odniesienia do wybranych aspektów pomocy prawnej, po jakie mogą i powinny sięgać kobiety w przypadku dyskryminacji czy mobbingu.

W kolejnym panelu dyskusyjnym Agata Cisowska i Jarosław Abramczyk przedstawili nam pozycję szefa w kontekście zatrudnienia i sposobu traktowania pracowników administracyjnych. Pojawiło się również odniesienie gości do powszechnych stereotypów o Sekretarkach i Asystentkach, przez pryzmat indywidualnych doświadczeń. Nie zabrakło także organizacyjnych aspektów zarządzania pracownikami, szczególnie w obliczu ich dyskryminacji.

Ostatni, 3 panel był interesującym połączeniem wcześniejszych dwóch punktów widzenia (pracownika i szefa), a jego gośćmi byli Ula Zając-Pałdyna i Jakub B. Bączek. Dyskusja w sposób naturalny skierowała się w stronę rozważań o możliwości istnienia świata bez stereotypów. Podjęliśmy również próbę odniesienia do odpowiedzialności społecznej i biznesowej, przede wszystkim w ujęciu przeciwdziałania stereotypom.

Kampania #szefieszanuj – wnioski z debaty

Zorganizowana przeze mnie debata online pozwoliła spojrzeć na kwestię praw kobiet w przestrzeni administracyjnej z wielu różnych perspektyw. Sama do końca nie przypuszczałam, że pozwoli nam wyłonić tak wiele cennych refleksji na temat trwającej dyskryminacji i mobbingu wobec Sekretarek i Asystentek.

Dzięki aktywnemu udziałowi zaproszonych gości, ich historiom i wspólnej analizie, udało się nam wyłonić szereg ciekawych wniosków, zarówno z samej debaty, jak i całej Kampanii #szefieszanuj. Staram się je tutaj zebrać w jedną całość, aby móc edukować wszystkie strony relacji pracownik – pracodawca. A tak wiele mamy jeszcze w tym zakresie do zrobienia!

Zasadniczym problemem, jaki wybrzmiał podczas debaty, jest utrudniona czy też niewłaściwa komunikacja, która szczególnie ucierpiała podczas pandemii. A właśnie od niej zaczynają się wszelkie konflikty, niedomówienia i obawy w podzieleniu się trudną sytuacją w miejscu pracy. Nie wspominając już o poszukiwaniu pomocy czy wsparcia. Będzie ona miała również związek z dwustronną perspektywą etyczną, z której warto uczynić wewnętrzny kompas dla każdej firmy.

W celu głębszego przyjrzenia się dysfunkcjom w pracy zespołowej, polecam zajrzeć tutaj .

A skoro już mowa o pewnych zasadach, to dobrze jest zauważyć, jak ważna jest edukacja na temat pracy administracji, prezentująca zakres jej kompetencji innym działom. Bez zrozumienia znaczenia tego sektora dla losów całej firmy, trudno o szacunek czy właściwe traktowanie.

Stąd tak istotna jest uważność na otaczające nas w firmach wydarzenia. Nie tylko z perspektywy szefa, ale również pracownika. Musimy zauważać problemy, zamiast ciągłego odwracania od nich wzroku i wykazywać postawę proaktywną: zarówno w sytuacjach trudnych, jak i tych codziennych. Nie bojąc się tym samym zadawania pytań, które mogą okazać się niewygodne.

To refleksyjne podejście sprawi natomiast, że łatwiej będzie nam znaleźć wsparcie, które motywuje do działania i daje siłę do zabierania głosu w ważnych dla Sekretarek i Asystentek sprawach.

Kiedy zatem już wiemy, nad jakimi obszarami w kwestiach praw kobiet w przestrzeni administracyjnej warto się pochylić, pojawia się potrzeba zadbania o proces zmiany. Aby takowa przyszła, czasem trzeba dać jej szansę i wykonać pierwszy, często trudny krok.

Pamiętajmy, że każda organizacja ma swoje cele, a zachowania takie jak dyskryminacja i mobbing wpływają negatywnie na ich realizację. Dobrze jest więc skierować uwagę właśnie na tę perspektywę, która może zahamować skalę takiego zjawiska. Zwłaszcza że wiele nadużyć wynika z własnych problemów osób, które się ich dopuszczają. Bardzo często awansują one zbyt szybko i starają się to ukryć sposobem, w jaki traktują pracowników.

Próbując podsumować tę ważną dla naszego środowiska dyskusję, wyłoniły się trzy, niezwykle ważne wnioski:

1. Dyskryminacja czy mobbing dotykają pracowników bez względu na płeć, nazwę stanowiska, wiek czy zgromadzone doświadczenie. Każdy może go doznawać, a zatem potrzebuje zauważenia tego problemu oraz okazania wsparcia.
2. Warto ustalić granice: najpierw z samą sobą, aby móc następnie wyznaczać je innym. Zwłaszcza gdy chcemy uniknąć jakichkolwiek niestosownych uwag, przykrych komentarzy czy znacznie trudniejszych nadużyć.
3. Należy reagować w momencie, gdy tylko pojawiają się pierwsze symptomy. Nawet kiedy z pozoru mała rzecz budzi nasz niepokój lub narusza wcześniej ustalone granice. Bez reakcji nie ma szansy na zmianę sytuacji!

Jaką refleksję udało Ci się wynieść z debaty? Co zwróciło Twoją uwagę?

Dziękuję również z tego miejsca wszystkim gościom, którzy wzięli udział w debacie.

Dziękuję Asystentkom i Sekretarkom, za każdą cegiełkę pomocy przy Kampanii.

Dziękuję patronom medialnym za okazane wsparcie.

Dziękuję także mojemu zespołowi za pomoc.